Aynı Sermaye Değer Tespiti Davasını Kim Açar?
Hayat bazen öyle bir yere sürüklüyor ki, başımıza gelen olayları anlamaya çalışırken kendimizi sorgularken buluyoruz. Kayseri’de, sıradan bir sabah, sabah kahvemi içerken gözümün önünden geçmeye başlayan bir olay vardı. O kadar büyük bir etki bırakmıştı ki, hala hafızamda izleri var. O günden sonra “Aynı sermaye değer tespiti davasını kim açar?” sorusu zihnimde hep yankılandı. Bir şeylerin düzelmesi gerektiği bir dönemde, ben de birdenbire bir dava sürecinin içinde buldum kendimi. Ama fark ettiğim şey, dava sürecinin asıl olarak benle, içimdeki duygularla alakalı olduğu oldu. Bu yazıyı yazarken o duygular hala taze.
O Anı Hatırlamak
Bir akşamüstü, hava kararmaya başladığında, yıllarca birlikte çalıştığım eski iş arkadaşım Cemre ile bir kafenin köşesinde oturuyorduk. Onunla olan dostluğumuz, iş hayatındaki dostluklardan çok farklıydı. Birlikte büyüdük diyebilirim, hem işte hem de hayatta. Birlikte başarılar yaşadık, birlikte başarısızlıklar… Ve her zaman birbirimize kenetlendik. Cemre, bana bir konudan bahsetmeye başladı; bir dava açmayı düşündüğünden. “Aynı sermaye değer tespiti davasını kim açar?” dedi ve aniden içimden bir şeyler kopmaya başladı. İşte o an, sanki her şey yavaşladı ve bir anda fark ettim: Cemre’nin bana açacağı dava, aslında her iki taraf için de bir “yeniden başlama” işaretiydi.
Cemre’nin Dava Açma Kararı
Cemre, uzun yıllardır bir işyerinde çalışıyordu. Birkaç ay önce şirketin hisse devri konusunda büyük bir anlaşmazlık yaşanmıştı. Şirketin sahipleri, çalışanların emeği ile kazandıkları değeri küçümsemişti. Cemre, hakkının yenildiğini düşündü ve adalet arayışına girmeye karar verdi. Ama işin içinde “aynı sermaye değer tespiti” davası olunca, her şey biraz daha karmaşıklaşmıştı.
Birçok kez adaletin yanımızda olmadığını düşündüm ama Cemre’nin gözlerinde gördüğüm şey bambaşkaydı. Onun kararı, sanki içindeki bir şeyin artık kabuk değiştirmesi gibi, ben de ne kadar cesur olduğumu fark ettim. O dava, sadece onun için değil, hepimiz için bir adım atma kararıydı. Onun bu cesur adımı bana “hayatta en önemli şey neydi?” sorusunu tekrar sordurdu.
Hukuk, Sermaye ve Adalet
Cemre dava açmak istiyordu ama bir yerde kafası karışıktı. Bu tür davalar herkesin işine gelmeyebilir. Hem mali açıdan çok büyük bir yük, hem de duygusal olarak insanı yoruyor. Bir dava açmak, bir şeyleri değiştirebilir mi? Peki, kim böyle bir dava açmalı? O kadar çok soru var ki bu konuda.
Bir gün, Cemre’nin dediği gibi, “Aynı sermaye değer tespiti davasını kim açar?” sorusu aklımı sardı. Herkesin öyle kolayca cesaret edebileceği bir şey değil bu. Belki de dava açan kişi, sadece hakkını arayan bir insan değil, aynı zamanda korkusunu yenecek kadar güçlü olan biridir. Çünkü her dava, bir tür hesaplaşmadır. Hem geçmişle hem de kendi içindeki değerlerle.
O an, Cemre’nin gözlerindeki kararlılığı görünce, aslında bu davayı açanın sadece o değil, hepimiz olduğunu fark ettim. O dava, sadece bir hukuki süreç değil, her birimiz için bir nevi “yeniden başlama” fırsatıdır. Herkesin bir şeyler için savaşması gerektiğini, bazen haklı olmanın bile yetersiz olduğunu hatırladım. Bazen savaşmak gerek.
Davanın Ardındaki Duygusal Gerilim
Dava süreci ilerledikçe, Cemre’nin içinde bulunduğu duygusal gelgitler arttı. Her gün akşamları bir araya geldiğimizde, gözlerinde belirginleşen yorgunlukları fark ettim. Davalar bazen yalnızca hukuki mücadelelerle sınırlı kalmaz. İçsel olarak, kim olduğunuzu, neye inandığınızı sorgulamanıza da neden olur. Cemre, her seferinde bana başlamak için ne kadar güçlü olması gerektiğini anlatıyordu ama ben onun içindeki çelişkileri, korkuları hissedebiliyordum.
Bir noktada Cemre bana şunu söyledi: “Bazen en doğru bildiğim şeyleri yaparken bile içimde bir boşluk hissediyorum. Bu dava açılmalı ama, belki de önce içimdeki boşluğu doldurmalıyım.”
Ve ben de düşündüm. Gerçekten, davalar bazen sadece dış dünyayla savaşmaktan ibaret değildir. İçsel dünyada da bir mücadele veririz. O dava sadece bir geçiş noktasıydı, bir nevi içsel bir hesaplaşma.
Sonuç: Herkesin Kendi Dava Süreci
O günden sonra şunu fark ettim: Aynı sermaye değer tespiti davasını kim açar sorusu, aslında sadece hukuki bir mesele değil. Bir anlamda, herkesin kendi iç yolculuğu ile ilgili. Dava, hem dışarıdaki dünyaya hem de iç dünyamıza karşı verdiğimiz bir mücadeleye dönüşebilir. Herkesin kendi adalet arayışı farklıdır. Cemre’nin davası, her birimiz için bir “yeniden başlama” fırsatıydı. O dava, sadece bir iş mücadelesi değil, bir yaşam mücadelesiydi. Ve ben de o mücadelede ona bir yol arkadaşı olmayı tercih ettim.